|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Medicijnen ter preventie van diabetes en leefstijl23-10-2007Medicijnen die de ontwikkeling van diabetes tegengaan, zijn mogelijk minder effectief dan aanpassingen van de leefstijl (Montori, V. BMJ, 28 april 2007; vol 334: pp 882-884). Tegenwoordig is diabetes één van de meest voorkomende ziektes in de westerse wereld. Indien het aantal mensen met overgewicht blijft groeien en als de vergrijzing in het huidige tempo doorgaat, telt Nederland in 2015 naar schatting één miljoen diabetici. Daarom wordt veel aandacht besteed aan de preventie van de aandoening, maar er bestaat discussie over welke vorm van preventie het effectiefst is. Zijn medicijnen de sterkste middelen om het risico van diabetes te verkleinen of moeten we het op eigen kracht doen door gewoonweg gezonder te leven? In de British Medical Journal verscheen recentelijk het bericht dat drie onderzoekers het gebruik van rosiglitazon (Avandia) en andere medicijnen ter preventie van diabetes niet ideaal vinden. Deze middelen zouden de werking van insuline verbeteren, een hormoon dat onder normale omstandigheden de bloedsuikerspiegel reguleert. Uit een eerdere internationale studie bleek dat Avandia de kans op de ontwikkeling van diabetes type 2 bij mensen met een verhoogd risico met 62 procent doet verminderen. Er bestaat echter twijfel over de vraag wat de positieve effecten van de medicatie op lange termijn zijn. Hoe het medicijn de gevolgen van diabetes beïnvloedt, zoals hartziekte, nierfalen en blindheid, is nog niet duidelijk. Bovendien bleek dat bij een analyse van het materiaal dat wel beschikbaar is over de effecten op het hart dat Avandia juist een ongunstig effect op de lange termijn gevolgen zou kunnen hebben (The New England Journal of Medicine op 21 mei 2007). In artikelen in het zelfde medische vakblad op 5 juli 2007 werden opnieuw grote twijfels bij de veiligheid geuit. Een ander punt is dat mensen die een dergelijk middel ter preventie van diabetes gebruiken alleen controle over hun bloedsuikerspiegel hebben wanneer het medicijn constant wordt ingenomen. Hoewel het dus in feite om gezonde mensen gaat, komen ze toch in het patiëntencircuit terecht met alle toeters en bellen die daarbij horen. Er zijn dus vraagtekens te zetten bij de zin van deze medicijnen. De kosten die ze met zich meebrengen zijn hoog, en dat terwijl de werking van deze anti-diabetesmiddelen nog niet volledig bewezen is. Moeten we dan toch onze verantwoordelijkheid nemen en zelf goed voor ons lichaam zorgen? Ja. Er zijn bewijzen dat een verandering van de leefstijl beter werkt ter preventie van diabetes en de gevolgen daarvan dan medicijnen. Wie gezonder leeft, verkleint niet alleen de kans op diabetes, maar verbetert zelfs de algehele gezondheidstoestand. Het hele lichaam heeft profijt van veel beweging en een gevarieerd dieet; iets wat een pil nooit zal kunnen evenaren. Dit gegeven zal vast niet iedereen overtuigen. Velen zullen nog steeds een medicijn verkiezen boven een aanpassing van de leefgewoonten. Zij missen het geloof dat ze zelf met eenvoudige, goedkope middelen meer kunnen bereiken dan met een pil. Diabetes type 2 is echter een typische welvaartsziekte, dat wil zeggen dat wij ons deze ziekte ten dele zelf op de hals halen door ongezond gedrag. Overgewicht is een belangrijke beïnvloedende factor voor de ontwikkeling van diabetes en door ons gebrek aan lichaamsbeweging en overvloed aan voedsel is het aantal mensen dat te zwaar is de pan uit gerezen. Wil men diabetes voorkomen, dan moet men eerst goed beseffen waarom wij eigenlijk diabetes krijgen. Wie doorziet dat ongezond gedrag zich in de toekomst misschien vertaalt naar een leven met diabetes, zal hopelijk eerst zelf het probleem proberen op te lossen in plaats van bij de dokter op bezoek te gaan.
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||