Zone dieet

In dit zone dieet, ontwikkeld door Barry Sears, gaat het allemaal om de balans tussen eiwitten en koolhydraten en niet om calorieën tellen. Het is in eerste instantie niet ontwikkeld voor gewichtsbeperking, maar om mensen te bewust te maken van de redenen om te eten. We zouden ons voornamelijk meer moeten richten op het gezonde aspect van eten in plaats van het te beschouwen als een middel voor plezier of om de honger mee te stillen.

 

De term ‘Zone’ heeft te maken met de hormoonbalans. Als we ons insulineniveau en glucagonniveau in balans weten te houden, zouden bepaalde ontstekingsremmende stofjes worden vrijgelaten, maar ook zou het lichaam in deze situatie geen extra vet hoeven op te slaan. Volgens Sears gaat het lichaam bij een overschot aan insuline namelijk energie opslaan en kan het dan niet tegelijkertijd ook vet verbranden. Een verhouding van 40:30:30 tussen respectievelijk koolhydraten, eiwitten en vetten, is volgens dit dieet de ideale verhouding om dit effect te bereiken. Deze verhouding wordt de ‘Zone’ genoemd. Wanneer je deze balans nastreeft zou je jezelf veel energieker en vitaal voelen, maar ook zou je concentratievermogen omhoog gaan en je gewicht afnemen. Daarbij zou je zelfs het risico op hart –en vaatziekten, diabetes en depressie mee kunnen verlagen.

Ondanks dat er nogal wat onenigheid bestaat over de verhouding van 40:30:30, hebben onderzoeken aangetoond dat je met dit dieet inderdaad gewicht kunt verliezen. De American Heart Association ontraadt mensen echter dit dieet te volgen, omdat het te weinig essentiële voedingsstoffen zou bevatten. Ook is er niet genoeg wetenschappelijke informatie over de lange termijn effecten van dit dieet.