Royaal met groente, fruit en noten, maar niet teveel vet voedsel en vlees. Onderzoek heeft uitgewezen dat dit voedingspatroon het beste is voor je hart en bloedvaten. Het verlaagt de bloeddruk en de cholesterolwaarde en vermindert de kans op een hartaanval, hersenbloeding en overige hart- en vaatziekten.
Dikke vrouwen moeten oppassen voor slechte bloedcirculatie
Opnieuw is een reden gevonden waarom een gezond lichaamsgewicht zo belangrijk is voor de gezondheid. Vrouwen met teveel lichaamsvet, voornamelijk rond het middel, blijken vaker een beroerte of een longembolie te krijgen dan hun slankere leeftijdsgenoten.
Overgewicht en obesitas, een ernstige vorm van overgewicht, zijn mede de veroorzakers van onder meer diabetes, hart- en vaatziekten en een hoge bloeddruk. Geen wonder dat dikke mensen vaker in het ziekenhuis belanden dan mensen met een normaal gewicht. Toch heeft vetzucht een klein voordeel dat het verschil tussen leven en dood kan uitmaken. Hoe dikker iemand namelijk is, hoe groter zijn of haar overlevingskansen zijn na een hartaanval.
Mensen die op het platteland wonen hebben minder hartklachten dan mensen die in de stad wonen. Dit heeft niets te maken met het verschil in rassenverhouding tussen de twee woongebieden.
Recent onderzoek heeft aangetoond dat een dagelijks menu met voldoende groente en fruit de kans op hart- en bloedvatziekten aanzienlijk vermindert. Het is nog niet geheel bekend welke factoren nu verantwoordelijk zijn voor dit gezondheidsbevorderende effect, maar dàt er een relatie bestaat is wederom aangetoond. En wel in een van de grootste onderzoeken ooit gedaan op dit gebied, aan de universiteit van Cambridge in Engeland.
In Amerika is het aantal sterfgevallen als gevolg van hartziekte en beroertes de afgelopen jaren fors gedaald. Ook in Nederland is die daling waar te nemen. Hoe lang die daling stand zal houden, is nog maar de vraag.
De meeste mensen hebben ooit wel eens gehoord van de Body Mass Index. Aan de hoogte van je BMI kun je zien of je overgewicht hebt. Er is nog een andere manier om te berekenen of je te dik bent, namelijk de taille-heup ratio.
Vet in de buikholte (abdominaal vet) is slechter voor je hart en bloedvaten dan onderhuids vet. Wetenschappers hebben aangetoond in onderzoek met muizen dat vet in de buikholte ontstekingen en atherosclerose kan veroorzaken. De wetenschappers bevestigen hiermee eerder onderzoek in mensen waarin de gezondheidsrisico’s van buikvet al werden aangetoond.
Jongeren lopen een steeds grotere kans op hart- en vaatziekten door hun ongezonde leefstijl. De Hartstichting kwam met dit zorgwekkende bericht nadat nieuwe cijfers over het gewicht van jonge Nederlanders werden gepresenteerd.
Een ongezonde eetstijl laat het lichaam meestal niet gespaard. Het eten van vet voedsel kan mede de oorzaak zijn van een slechtere gezondheid van hart en vaten, evenals een beperkte consumptie van groente en fruit. Wie een slecht hart of een hoge bloeddruk heeft doet er daarom verstandig aan het voedingspatroon hierop aan te passen.
Uit recent onderzoek is naar voren gekomen dat regelmatige inname van een foliumzuursupplement de kans op een beroerte lijkt te verkleinen. Krijgen we van nature dan niet voldoende foliumzuur binnen via groene groentes, volkoren producten, vlees, melk en eieren?
Hoe meer vet op de buik, hoe groter de kans is op een hartinfarct. Dit zeggen onderzoekers verbonden aan de Universiteit van Heidelberg in Duitsland. Het was al bekend dat door overgewicht het risico op hart- en vaatziekten toeneemt. Maar wanneer het vet zich vooral op de buik bevindt wordt dit risico nog eens extra versterkt.
Japanner beschermd tegen hartziekte door hoge visconsumptie
In het algemeen leven Japanners niet echt heel gezond en dat brengt gezondheidsrisico’s met zich mee. Voor een hartziekte hoeven zij echter weinig te vrezen, wat te danken zou zijn aan hun visrijke dieet.
Het lijstje voordelen van voldoende beweging kan weer worden uitgebreid. Lichamelijk actief zijn kan de ernst van een beroerte beduidend verminderen, zo blijkt uit een internationaal onderzoek.
Uit Amerikaans onderzoek blijkt dat de meeste mensen hun kennis over cholesterol overschatten.
Wanneer heb je een te hoog cholesterol?
Wat betekent ‘LDL’? En wat ‘HDL’?
Wat wordt bedoeld met ‘totaal cholesterol’?
Wat zijn triglyceriden en wat is het normale niveau?
Heeft u moeite met het beantwoorden van deze vragen? Dan bent u niet de enige..
In september 2007 is in Amerika een telefonisch onderzoek gehouden onder 1.005 volwassenen. Het initiatief kwam van het farmaceutisch bedrijf Merck & Co. Inc. dat cholesterolverlagende medicijnen produceert.
Bijna alle deelnemers lieten weten op de hoogte te zijn van hoe je een hartaanval kunt voorkomen. Toch werden velen kennisvragen over cholesterol fout beantwoord.
In Nederland heeft 1 op de 3 volwassenen een verhoogd cholesterolgehalte. Veel van hen zijn zich hier echter niet van bewust. Dat komt omdat men het niet direct merkt wanneer deze waarde verhoogd is. Toch is het wel verstandig om de waarde van uw cholesterol in de gaten te houden. Een te hoge waarde is ten slotte één van de belangrijkste risicofactoren voor hart- en vaatziekten. Naast het nastreven van een gezonde leefstijl, kan wat kennis over cholesterol ook nooit kwaad:
- Een cholesterolwaarde van onder de 200 is wenselijk. Boven deze waarde is er in principe sprake van een te hoog cholesterol. Wanneer de waarde boven de 240 zit, bestaat er een groot risico op hartziekten.
- Er bestaan twee soorten cholesterol; Low-Density Lipoprotein (LDL) en High-Density Lipoprotein (HDL). LDL is de slechte variant en HDL de goede. Het LDL-niveau dient idealiter minder dan 100 te zijn. Echter in feite wordt een waarde die boven de 160 uitkomt pas echt als te hoog beschouwd. Voor HDL geldt juist; des te hoger hoe beter. Mannen met een waarde beneden de 40 en vrouwen met een waarde beneden de 50 lopen een hoger risico op hartziekten.
- Met ‘totaal cholesterol’ wordt het totaal aan cholesterol en triglyceriden in het bloed bedoeld. Meestal wordt dit aangegeven in aantal milligram per deciliter (mg/dL).
- Triglyceriden zijn vetten die voorkomen in het bloed. Waardes van beneden de 150 zijn goed, waardes van 200 of meer niet.
