Psychische problemen verkleinen de kans op bariatrische chirurgie

23-10-2007

Bijna twintig procent van de personen die bariatrische chirurgie als behandelingsoptie voor hun extreme overgewicht beschouwen, is hier psychisch nog niet aan toe.

Bariatrische chirugie is een andere naam voor obesitas-chirurgie en omvat operatieve ingrepen die als doel hebben om het ziekelijk hoge lichaamsgewicht langdurig te verminderen. Men kan binnen de bariatrische chirurgie op drie wijzen behandeld worden. Bij sommige operaties wordt het maagvolume verkleind door gebruik van bijvoorbeeld een maagband. Dan zijn er ook operaties, die dienen om de vertering te remmen. Een combinatie van deze operaties is ook mogelijk: de maag-bypass. Lang niet iedereen komt voor dit type chirurgie in aanmerking, er is meer nodig dan te dikke billen. Men dient in ieder geval  gedurende langere tijd een Body Mass Index (BMI, die de mate van overgewicht aangeeft) boven 40 te hebben of boven 35 met één of meer aandoeningen als gevolg van het ernstige overgewicht. Hierbij moet gedacht worden aan ziektes zoals diabetes type 2 of hart- en vaatziekten. Daarnaast gelden nog andere criteria, zoals een leeftijd van achttien tot zestig jaar en acceptatie van de operatierisico’s.

De personen moeten niet alleen lichamelijk, maar ook psychisch voldoen aan de eisen. Enkele wetenschappers van de Brown University en het Rhode Island Hospital hebben in de Journal of Clinical Psychology van oktober 2007 geconcludeerd dat achttien procent van de mensen die een verzoek indienden voor bariatrische chirurgie niet door de psychologische test heen kwamen. Hun bevindingen zijn gebaseerd op de gegevens van 500 kandidaten voor bariatrische chirurgie die tussen 2004 en 2006 op hun geschiktheid werden onderzocht. Het gevolg van de negatieve uitslag is dat men niet in aanmerking kan komen voor deze drastische methode om af te vallen. Het uitselecteren van de kandidaten gebeurde op betrouwbare wijze, dat wil zeggen dat verschillende psychiaters op basis van dezelfde informatie onafhankelijk van elkaar tot een gelijk besluit komen.

De belangrijkste redenen waarom de behandeling bij deze groep mensen werd geweigerd, waren onder meer het te veel eten door emoties of stress en de aanwezigheid van een eetstoornis. Ook psychische klachten zoals een depressie vormden een argument om de voorkeur te geven aan een ander type behandeling. De meeste afgewezen personen kregen vervolgens een psychiatrische behandeling aangeboden. De wetenschappers zullen in de toekomst een aanvullend onderzoek verrichten om te bekijken wie dit aanbod accepteerden en uiteindelijk toch toestemming kregen voor een bariatrische ingreep.

De psychiatrische benadering was niet bedoeld om mensen af te houden van een operatie, maar om na te gaan of er sprake was van achterliggende problemen die het succes van de operatie zouden kunnen beïnvloeden. Door niet direct onder het mes te gaan konden deze problemen eerst uitvoerig worden besproken, waarbij uiteraard ook naar oplossingen werd gezocht. Overgewicht is immers doorgaans niet het probleem van mensen die enkel te veel van lekker eten houden. Mensen die psychisch in de knoop zitten proberen vaak hun zorgen weg te eten, dat zich in extreme gevallen vervolgens uit in een veel te zwaar lichaam. Een maagband zal het ware probleem niet kunnen wegnemen, een goed gesprek met een psychiater misschien wel.

Zimmerman, M. Journal of Clinical Psychiatry. October 2007; vol 68.